اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

دردلم حس پيچيده ايست

زمین آوار شد لرزاند جان ها

پریشان شد ز لرزش خانمان ها

نوای تاله ها در خاک پیچید

چرا شرمی نکردند آسمان ها

کسی لبخند من نیست