اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

قطاری که تو را بُرد و خودش را به کوه زد خراب نبود؛ عاشق بود!

آغا مرگ در اثر ختنه در قرن بیست ویک خنده دار نیست.....

تو.............چرا بر غم من خندیدی

دیگر حتی سرخی دانه های انار هم

مرا به زندگی ،

نمی کند مانوس!

تنها به این فکر می کنم که آیا تو مرا با این همه
موی سپید باز خواهی شناخت!!!!!!!