اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

می شود ساخت با قلم وتیشه و سنگ

تندیس گل سرخی زیبا

یا که ترسیم کنی بر سنگ مزاری

عکس عزیزی شیوا

می شود کرد«له»

لحظه ی رویدن گل سرخی با پا

یا که شاید بکشی احساس گلی دیگر را

چشمانم را می بندم

جهان نقطه سفید کوچکیست

در ظلمات شب

خودمانیم خواب خرگوشی

هم عالمی دارد..!

روزه هایی پرسکوت ونمازهایی بی خضوع !

بیم عشق دارد...

یــــک شــــــروع دوبـــاره نیــــست

امـــــتداد پایان اســــت

بــــــرای کــــسی که دیــگر امــــیدی بـــه ادامه نـــدارد

سکوتی بود بر قلبم که با آن می زدم فریاد

همیشه حرفهایی هست برای نگفتن

ازامروز تمام بغض هامو قورت میدم

حالا معنی خشکسالی رو میفهمی...

خستم...