اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

رها اگه علیرضا با من بود که خطاب میزد گلکم

تا لحظاتی دیگر

از پشت پنجره

بازگشت سورتمه ها را خواهم دید

که جنازه ام را با خود می آورند.

اتاق من چقدر کوچک است

برای

چای نوشیدن

حرف زدن

هم آغوشی

و لباس های پاره ام

(که دلیل خنده های تو نیست).

من تمام شدم

تقاص کدام
فلسفه را میگیری؟