اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

چشم های خیسم در اسارت
آونگ پیشگویان
خواب سیبِ سرخ می بینند!

مرا برگردان به دنیایم

من غربت را دوست ندارم

کسی اینجا دلم را نمیفهمد

من اینجا جا نمیشوم

احساسم درد میکند

مرا برگردان به قلبت

به دنیای خودم

باشه