اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

تا به هنگام عبور ابرهای سیاه...

از بالای آسمان حیاطمان...

سرش را گرم می کردم...

به سوالی از تبار عشق...

و یا از جوابی از جنس محبت...

دستانم با دستهاي تو غريبه شده اند و نگاه ها يك ديكر را نميشناسند!