اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

آنقدر بیراهه رفتم تا دو چشمم کور شد

به امروز تو محتاجم به حالی که تو میدونی

امشب بدون تو

پاییز من آمدنت مبارک

این تک ماهی قرمزت

چندیست هوس قلّاب به دلش آمده ...

پیام برم شده ای

بی آنکه بدانی

آسمان، همیشه برای من معجزه است...

روز و شب آسمان این دل، اگر تو بمانی، مانا آبیست...

این معجزه نیست؟

هوای حرف تو آدم را

عبور می دهد از کوچه باغهای حکایات