اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

چشمها دوخته ام بر در و ديوار هنوز

تنم لرزید...وای خدا!!!

بــیــــا در خـــیـــالــم

آرام بنشین ...

اسم تو

یک قبیله خانه است

در نبض خیس چشمانم