اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

زخم های من این بار ، در آئینه رخنه می کنند



به وقت همیشه و هیچ ...

از سوختن بی صدا می ترسم ، از شعرهایم نیز !