اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

دلتنگی ات اما

آنقدر بزرگ می نشیند در دلم

که

دنیا

پنهان می کند خودش را زیر باران...

آرام

آرام

دارم فر می ریزم رویِ خط پایان

پرچم رابالا بگیر داور

من

نفر ِ آخرم...

چه حافظِ باحالی