اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

عجب عطری داشت لعنتی....

خیابان

زیر پاهایم لیز می خورد

تا نگهم داری

و زل بزنی

در چشم پنجره هایِ شهر بارانی...

مشتِ محکم

بر چشم هایِ من ...

اگر

لبخند نزنی تو.

5:45

جانم به لب رسیده

وقتی میانِ این خطوط

می رقصانی ام

نگفته بودم

عفو کنید مرا.....

تا قبر چرا

آ آ آ آ