اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

مثلـا چی کار میکنی نه میخوام ببینم چیکار میکنه آینور ولم کن منو ازتبرش میترسونه

مسافر خاک ما دیدن ندارد

هوا مسموم و بوییدن ندارد

بکش چتر و برو اسوده خاطر

که باران میل باریدن ندارد

هیسسسسس.....



انگار چشمانم چشمه ای است

که چوپانی کودک از ان آب می نوشد



وزندگی نقش زنبورهایی است

که از عطر مریم ها شعر می سازند