اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

دردها


درمانش تویی...

از تو روشن ....

جهان ، غرق در خوابی شیرین ست



و من غرق در رویای شیرین سرانگشتان تو ...

وقتی دستهای من




گلدان خالی ست....

خوش به حالش که میخنده