اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

یک درد عجیبی بر آرامش استخوان هایم چنگ می زند

غمگینم,غمگین تر از همیشه


دلم میخواهد بروم,به جایی که تنهایی ام را به رخم نکشند

شاید خود من دلیل تنهاییم باشم

شاید لیاقت من چنین زندگی است

شاید دنیا جایی برای من ندارد

شاید . . .

نمیدانم,فقط دلم میخواهد بروم

ولی . . . کجا . . . !

میدانم . . . هیچ جا جایی برای من ندارد

دنيا عجب خوابانده اي باد سرم را
با يك تشر تو ريختي كرك و پرم را
لبريز دردم كرده اي دنياي بي رحم

من از چترها و قفس ها می ترسم…

می شنوی؟؟؟دیگر صدای نفسم نمی آید...