اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

روزهای پیری در نگاهم موج میزند

خسته نیستی

دل زده نیستی

اما تا دلت بخواهد غم داری

شاید الکی

بعضی وقتا حالتان مثل همیشه ی من است

می گویند هم نشین رود که باشی غرق میشوی

کاش میدانستند سالهاست غرق اویم

شعر چشمانت را از من مگیر

من با نگاه تو شاعر شدم

یه وقتا آدم زندگی ایش خیلی غمناک میشه...

دستهایت را زیر تنهاییم ستون کن…