اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

بوی نان تازه می آید ،



بوی گرمای مطبوع خانه ،



بوی شادیهای کوچک کودکانه .



این سوی من



تکیه بر سرمای تنهایی



خسته از روزمرگیها

هنوز هم گیجم ،



حجم حضور ناگهانت آنقدر عظیم بود



که مرا به بودنم امیدوار کرده ،



به دست باد سپرده ام ،



آن بغضهای بی ثمر و



آن تلخی ناگوار ثانیه ها را



در امتداد باور بودنت !



لمس گرم صدایت ،



چه شرمگین ساخته این حد و مرز جغرافیای جهان را !

منحرف

شيطون شدي عليرضا

این پست تکراریه