اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

تو ناجی باش

پیش از آنکه

در دریای روزگار پریشانم

غریبانه غرق شود

که بی قیام تو

چیزی به انقراضم

نمانده است !

شکل آسمان باران خورده

در شبی ستاره زده

خیلی خیلی لایک داری همه خودت هم مطالبت دوست عزیز

دلم آشوب است

چشم هایم می سوزند

بسکه بوی خیال می دهی بانو !

دلم دستِ خالی

صندوق دلم

پر از نامه های چشم توست

بیچاره