اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

فروغ می خوانم


خزر بارانی ست...

کی مرا ابر سراسر باران از غمت

خواهد شست

کاش می دانستم روزگارم ابری است

کاش می دانستم

کاش می دانستم

تو.............چرا بر غم من خندیدی

افسوس



عاشق شدن گناه است

گناه بزرگی که کفاره اش يک عمر گريستن است

الان نوشته های قبلیم و خوندم همش شبیه همن

تلخ تلخ....

تو
می آیی
و
نگاه لرزانم
با
ستاره هایش
روی بوسه هایت آرام می گیرد.
تو
می آیی با نهایت عشق

شب آمد و شد اول بیداریها

من فقط...

پرنده های خیالم به فکر بال و پرند