اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

او رفت ، اما از قلبم هیچگاه نرفت.



روزها رفتند، اما یاد او از خاطره ها نرفتند .


خورشید رفت ، غروب آمد ، اما نام او از دلم نرفت و مهرش همیشه در


کنج دلم ماند.
او هست اما نیست ، او در قلب من است اما در کنارم نیست.

عشق هرگز نمی میرد....

عیب رندان مکن ای عابد پاکیزه سرشت که گنـاه دگـران بـر تـو نخواهنـد نـوشت

مادرم....

پر کن پیاله را
کاین آب آتشین
دیری است ره به حال خرابم نمی برد
این جامها که در پی هم میشود تهی
دریای آتش است که ریزم به کام خویش

با خاطراتی از جهنمی دیجیتالی

و خورشیدهایی سرد

که از پرت شدن من

هی پنجره می سازند...

خدا جوون فقط از تو می خواهم به خانواده این افراد صبر بدی . . .

مرگ جوون خیلی سخته ...