اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

قبل از دخیل بستن به گوش کولی پیری،

که روزی صلیب کرد مرا،

بر دار قالی،

و بافت،

طرح های ذهن چربی را،

که در نبض یک شهر قدیمی،

دریده نمی شود،

می پوسد...

گلپری جان همین لینک رو هم که نمیشه ... یعنی جدا میاد میشه بگی چرا ؟!

چقدر کوچه می فهمد

چشم ام به ویراژ های شبانه گرم است

تا خواب

روی پلک ام لا لایی بکشد

برای تو که فرقی نداره کی خوابه کی بیدار.....