لبخندها پیر شده اند / می گریند ... / می گریند ..

و شعر در تمام تنم زخم باز کرده است
با اینکه
همیشه مرهم است

زیر سایه گستاخی روزگار

در ورطه فاصله ها

هیچ کس ندید

هبوط نگاهم

در جاده ابریشم

کنار بافه های خیال

خسته ام از ازدحام مرگ
چون جنگجویی که می دانست
در جنگ کشته خواهد شد.