اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

در تقویم من
سردترین فصل سال
نگاه توست.

میخندد، امابی من...

گریه میکند، اما بی شونه های من...

میخوابد، اما بی آغوشِ من...

میجنگد، اما نه بخاطر داشتن من...

سالها رفت و كسي
دعوت پاك مرا
- كه دل غنچه آرام تمنا مي كرد-
پاسخي گرم نگفت!
و من خسته
چه شب ها
كه به بيگانگي انديشيدم

وقتی می خواهم لب بگشایم
سراپا مسلح می شوی

ابیاتی ک در دهانت قطار می شود

و

هوا هم به قصد زایش جنایتی تاریک

خیله خب

تسلیم

من ک شاعر نیستم

فقط خواستم دوباره

سلام بگویم

یک نفس با تو...

غم تو

از "هرجنس" که باشد

برای من قیمتی ست

دیگر باید مطمئن شده باشی

که من حامی سرمایه ات هستم

و رنجت را

گرانتر از همه وجودم می خرم

و دردت را

در حفره های دلم تلنبار می کنم

تمام دلم غرق دلتنگی است

و من اکثر وقتها ابری ام

و چشمانِ من

نمی دانی از سالها پیش

بارانی است