اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

نگاه می کنی به من
برفی که بر موهایم باریده
راه تمام آشنایی ها را بسته است ...........................لیلا کرد بچه.

چه وضعی..........؟

تو باز نمی گردی ..
همه ی شعر ها
همین را می گویند !

حسرت همین روزهای کذایی
در دلم تاب می خورند
آینده چیزی نیست
که بشود پنهان اش کرد !
باید از همین جا شعر را
قیچی بزنم
هفته ها و ماه ها و سالها را رد کنم
بدوزم به یک سطر مانده به آخر ..
من حالم برای تاب آوردن خوب نیست .

د و ست د ا شتن ِ تو
کار ساده ای نیست !
ببین
چقدر می نویسم ات ،
ببین
چقدر کم می آیی ..

وقتی از زمین نمی‌شود بیرون زد
فرار بی‌فایده‌ست ..
شبیه ِ وقتی که نمی‌خواهی گوش کنی
اما می‌شنوی ..

شعر کَندَن است
شبیه ِ زندگی
که عاقبت دل باید بکَنی .