اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

سهراب بیا...

وقتی از دست دادن عادت شود, دیگر به دست آوردن هم آرزو نیست...

بگذار بداند که ما از آن آدم ها نیستیم که به این خوشی های لحظه ای ، دلخوش می شوند .

که اگر بودیم ..نوشته های آخر شبمان این قدر بوی دلتنگی نمیداد ...

وقتی ققنوس بمیرد

عطر حضور توست در قلبم

که با لطافت باران درآمیخته تا کیمیاگری کند ،

تسخیر کند روحم را ، نمیدانم خبر داری یا نه؟

مرا درگیر خودت کرده ای ، آرام ، آرام ....

مثل حباب بود خونه یی که ساختم

سلام/
میگم چرا تو گروه ها متن ها تو نمی نویسی

ای دوست نازنین من زمستانت بهار شه
تاج سعادت همیشه برسرت برقرارشه
امید دارم به اون حق نیازت نباشه به خلق
دشمنی که توروخوار میخواهد ذلیل روزگار شه