اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

چشمانت
چشمانت هستی ام را به دار می کشند
روحم را تا کجا می برند چشمانت
زندان تاریکیست سیه چشمانت
از محبس چشمانت رهایم کن

چته داداش؟! چرا اینهمه تو خودتی! بیا با ما باش!
با توام ...................

(بیچاره چشمم که هر شب بی تو نگاه میکند و میگرید .تا صبح تک تک ستارها رو میشمارد و گریه میکند/تو جدایی را اختیار کردی اما شبها وصبحها قلم دردفتر شرح جداییت را مینویسد وگریه میکند)

اونی که هر روز به من سر میزد امروز به من سنگ میزنه.
اونی که امروز به من سنگ میزنه به بیگانه ها سر میزنه.
بیگانه اکه سنگ بزنه دردشو میشه تحمل کرد.
ببین منو حرف من اینجاست سنگهارو دوست میزنه.

حضرت مولانا

سلام
کاش معنی پستاتونو توی دیدگاه میذاشتین... ما هم استفاده میکردیم....

ابروانت همچون کمان است، عاشقانت زیاد است، من خیلی دوست دارم اما خودت بی خبری.

عشق تودراشک چشمانم نهفته است