اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

وقتی بخار روی آینه رو با دستم پاک می کنم ،

باید پشتم تو باشی ...

انقدر نزدیک که جای خنکای هوا ،

دم و باز دم تو با سرشونه م بازی کنه ...!!

دیگه با در و پنجره بستن کار من راه نمی افته !

عطرت از اینجا پریده...

کجایی؟؟

من و این اتاق با هم دلتنگ تو می شویم

شب که می رسد

با بغض از هم رو بر می گردانیم

من لحاف را روی سرم می کشم

و تاریکی به یکباره او را می بلعد

دور از چشم هم اشک می ریزیم

تا سپیده ی صبج !

کاش نگاه و صدات همیشه واسه من نگران بمونن،

همیشه...

واسه من !!

چه شب هایی که من

نگاه بی تاب تو رو

کم می آرم !

هنوز هایم

همیشه هایم

برای تو ،

هنوز

همیشه اند !!