اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

دوست دارم یک شبه شصت سال را سپری کنم ،

بعد بیایم و با عصایی در دست ،

کنار خیابانی شلوغ منتظرت شوم ،

تا تو بیایی ،

مرا نشناسی ،

ولی دستم را بگیری و از ازدحام خیابان عبورم دهی!

حالا میروم که بخوابم!

خدا را چه دیدی!

شاید فردا...

به مانند پیر مردی برخواستم!

تو هم از فردا ،

دست تمام مردان وامانده در کنار خیابان را بگیر!

دلواپس نباش!

آشنایی نخواهم داد!

قول میدهم آنقدر پیر شده باشم ،

که از نگاه کردن به چشمهایم نیز ،

مرا نشناسی!

...

خدایا،گاهی حجم دنیای درونم از وجودت تهی میشود،آن وقت من
میمانم و تنهایی و ترس هایم، درها دیوار میشوند و امید ها، آرزوهای دور از دسترس، تنها نور وجود توست که دلم را آرام نگاه میدارد، پس نورت را هر روز به دلم بتابان. ( آمین )

نشد یه بار این خانواده بپرسن صبونه میخوری

ما هم با ناز بگیم بیارین تو رختخوابم لطفاً

یعنی گفتیم ها

منتهی جوابش در خور مقام ما نبود نادیده گرفتیم !

ای جااااان ... #کبوووووووووود بشی ایشالا !!!