اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

دست هایم شاید !

دوباره

بوی باران چشمهایت را بگیرد

دیگر نمی توانم
قلمم را در دستانم نگه دارم
آنقدر که نوشتم
برگرد و تو بازنگشتی
قلم هم فهمید ، تودیگر به شعرهایم
سرنمیزنی ، نمیخوانی ، نمی آیی

سلاااااااام بانوووو ِِشیطون
مرسییییییییی علیرضاااااااااا

و ما ...

اگر سایه ها بگذارند...

تا آخرش همین است
نگاهت
به لرزه‌ام می‌اندازد ...

می‌دانی ؟
می‌دانی از وقتی دلبسته‌ات شده‌ام
همه جا
بوی پرتقال و بهشت می‌دهد ؟

دل ام

برای جیرجیرک شب می سوزد

دارد تنهایی قرقره می کند

با صدای

جیر

جیر...