اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

نه بگو صدف.....

دنیا " ، بازیـــــ هایتـــــــــ را سرمــــــ در آوردی..... گرفتنیــــ ها را گرفتی..... دادنیــــــ ها را ندادی..... حسرتــــــ ها را کاشتی..... زخمــــــ ها را زدی..... دیگر بســـ است..... چیزیــــ نمانده..... بگذار آسودهــــ بخوابم..... محتاج یک خواب بیـــ بیدارم.....

هـــر وقـــت شـــک می کنـــم به عشــــق، به خنــــده، به مهــــر، به گرمــــا، حتــــی بــه خـــاک!
هـــر وقـــت گـــم می کنــــم راهــــم را، آسمــــان را، حتــــی خــــودم را!

سخته عمق آرزو هات مرگ باشه