اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

فقط تویی...هوااای من!

قدم بگذار بر خط عمود زندگی..من

شادی غصه گونه

یاد کتابِ مشکلات را شکلات کنید افتادم...

! خطر !

دوم شخص یه حس غریبی داره و دل نشینه .

چیزی غیرش برای شکستن ندارم ...

چــه هنرمنــدانه پهنای آرامش را در اوج قله های تیــزِ تلاتم پر تعادل نشانده ای

شاید به بهانه همین ظرافت ها قسم نامه ایستادگی هایم را با خون برایت مهر می کنم

تنـهایی های مـن

عــالمی دارد

شاید ظاهری تازه تمام دردهای کهنه را از بین ببرد