اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

بر این دلتنگی

گردیدن من

حول تو

اینهمه

سوء تعبیر دارد!

گیر کرده ام

مست است صیاد

از امن مامون

و هوای آهو

پلکم را به آتش کشیده اند

نگاهم شکسته

صدایت

چراغی ست افروخته

- در باد،

و در مِه...

صدای تو

در ذهن باران و دریاست

سیمی که گیسوی باران را پریشان می کرد

پیچیده در شب کلمه

شاید زیباتر دوستت داشته ام

دلِ نوشته ها عجیب تنگ توست