اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

شاطر می گوید:

تا نوبت شما بشود ،تمام شده

وسوسه تلخیست....

حتی کشتی های مسافربری ،

وقت رفتن ،

سوت می کشند

سنگ کاغذ قیچی

خانه ام ....

با اسمش می لرزد .

ناراحت نشو احسان اخلاقش اینه خودش نوشته فضول خاندان.

انتظار ِ گذشتن ِ زمان ...

تنها ، خسته ، توی جنگل های شمال