اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

می خواهم

فاصله قلبم راتا سقوط

تخمین بزنم .

مثل همیشه آخر حرفم و حرف آخرم را با بغض میخوانم

باران چشمانم

امانم نمی دهد.

مگه گوشیت چیه که دیونه ات کرده ؟

رفتن یک دو سه نمی خواهد ...