وقــــــــتی کنــــــارم نیستی ....

حــــال بچـــــــــــه ای را دارم که

در کوچه او را بازی نمی دهند ....

خدایـــــــــــــــا

با کسی که دوستش دارم امتحانم مکن

مطمئن باش شرمنده ات می شوم .....

نـــــــمیدونی چه کاری با دلم کردی

نمی دونی چه غــــمگینم، نفهمیدی

نمیشناســــی منو از من چقدر دوری

این

همه


شاعری را.....

زیباست

بس که این قلم از تو نوشت

و حق نوشت

و حقیقت را نوشت!

و چقدر نداشتنِ تو تلخ است !

درست مثلِ نوشیدنِ یک فنجان قهوۀ ترک

در یک کافی شاپِ دنج کنار خزر

در اوجِ عزلت و غم و تنهایی

برقع از رویت میفشان .......... که دلم آشوب است ............