اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

شعرم تب می کند

می لرزد

پشت این درهای بسته
آسمان
صاف و آبی
جاده
سبز
لحظه
آفتابی
راستی گلها چه سرخند
قلب من اما...!

پا در قدمت دارم پا بر دل من بگذار
این خانه ی ویرانم ای دوست ز آن توست

در بادیه ی عشق به غیر از من شیدا

سرگشته اگر رهگذری هست ببینید

منم گشنمه
تشنمم هم هست

" حــــال مـــن خـــــــوب اســت "
خــــــوبِ خــــوب ...