اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

هرگز به دیگران اجازه نده قلم تو را در دست گیرند ...دفتر سرنوشتت را ورق بزنند... خاطراتت رو پاک کننن

و در پایان بنویسند . . .قسمت نبود . . .

گفته بودی یوسف گمگشده باز آید ولی



یوسف من تا قیامت هم نشین ماه شد

همه چیز تمام شده مثل یک مهمانی که به آخر می رسد



و تو به حال خود رها می شوی



این رسم زندگیست

هیسسسسسسسسسسسس

بر فراز امروز بایست



و سکوت شب را، با ستاره هاشور بزن!



از ماه بگو



من، کویرِ سخن های ناشنیده ام...!

خدایا به فرشتگانت بسپار در لحظه لحظه
نیایش خویش“دوستان مرا از یاد نبرند

حاجتي نيست كه آزار دهد كس ما را
اينكه زنداني خاكيم همين بس ما را