اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

می خواهم درخت باشم تا موریانه ها آواره نباشند ...

درآنسوی مرداب های تنهایی

چون ذهن دستی تنها...

در آمیزه ی دیوار و باد

تصویری از رهایی و تردید خفته است

آه پنجره

احساس را به شانه های خمیده ام بده.

درونم غـــوغــــاســـــت .

سالها شبنم پرستی کردنم....

وقتی کسی حرفهایت را نمیفهمد


باید در سکوت ,


آرام و بی صدا سوخت....

قاصدکی تنها روی سنگ فرش خیابان...

در انتظار یک دست ...

یک فـوت برای پرواز. ..