اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

کوچ آمد .

ابر شدم

در تکه ای بی آسمان

به دَرَک که یکی چشمش از تاریکی می ترکد !

گورِ پدرِ گلدانها !

سیرک.....

خاک می خوردیم و خون

و زندگی را مبارزه می کردیم !

میانه جدول.....

دلم برات تنگه.....

به تو فکر می کنم ....

دیروزهای رفته ام را ورق می زنم
- انگار که تمام دار و ندارم همین باشد
نو ...تو..تو...

شب است که تو را به یاد من می اندازد* ستاره ای هستی که شبم را روشن کردی*بدان شب بدون ستاره*و من بدون تو نمیتوانم زندگی کنم

دریا یا طغیانی و یا باید آرام باشد ، خنجر باید تا آخرش باید فرو برود و یا آرام در غلاف بماند . انسان هم اگر قراره دوست داشته باشه یا باید تا حد مرگ دوست داشته باشه و یا هیچ