اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

بچت چقد نازه

می‌دانی؟ هربار که می‌ایستم

هربار که زندگی می‌گذرد
هربار

هربار

یادم می‌افتد هنوز چقدر حرف‌های نزده داریم

چقدر من

چقدر تو

هنوز کنار هم ننشسته‌ایم و...

راستی!

اینجا چقدر جای تو خالی‌است.......

بــگذار همــه ی مــن برود
و تو بیـــایی
بـــگذار
مـَن در مَــن بــمیرد
وُ تو زنـــده شوی
و این چـــونین
خودخواهــی هایم بســـوزد و
عشــق
چو ققـــنوسی ســر براورد
بگــــذار
این مَــن ِ مَــن برود
بگــــذار تــو بیــــایــی . . .!




مــــــــن
ﺯخمــــــــﻬﺎﯼ ﺑﯽ نظـــیــری ﺑﻪ دل ﺩﺍﺭﻡ !
ﺍﻣﺎ تـــــــــو !!
مهــــرﺑﺎن تــــرﯾﻨﺸﺎﻥ بــوﺩﯼ ....
عمیــ ـــــق تـــرﯾن ؛
و ... عـــزیـــــﺯتـرﯾن . . .!

مادر . . .

تپش های قلب مرا می شنوی

که از کهکشان های دور

از پیش خدا . . .

برایت نجوا می شود ؟

من پیش از این ها آماده ام

تو هم هستی . . . ؟

راستی این روز ها مواظب پدر هستی ... ؟

و چند پرنده مهاجر در آسمان.