اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

ه
هه
ههه
هههه
ههههه
هههههه
ههههههه
هههههههه
ههههههههه
هههههههههه
ههههههههههه
هههههههههه
ههههههههه
هههههههه
ههههههه
هههههه
ههههه
هههه
ههه
هه
ه
هه
ههه
هههه
ههههه
هههههه
ههههههه
هههههههه
ههههههههه
هههههههههه
ههههههههههه
هههههههههههه
ههههههههههه
هههههههههه
ههههههههه
هههههههه
ههههههه
هههههه
ههههه
هههه
ههه
هه
ه

علیرضا تو اواتارت چرا سر نداره؟ میخوای زشتیت دیده نشه؟

سال نو مبارک

بیهوده سرک می کشی

سپیدار بلند

بسا پرنده ها که باز نمی آیند

توهم نیست بی خبر از خیال سرد ی این بلوران یخ زده شعر سرودن

برای همهمه پرچین های بی گل فکری بکن

من کیستم؟

پرنده در قفس ماند

و من در تنگنای اتاق روبروی گرمای مصنوعی زمین

گرم نشسته ام

حالا كه شب همه عمر
دلتنگ ذهن من بود
زخمي تر از تن من
سوداي شعر من بود

چشمان زيبايش را دريغ كرد از اغوش سردم.

نگار من