اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

دير زمانيست كه شعر هاي كوتاهم را

براي پرواز هيچ طوطي خط نزدم

واز سماجت گل وگلدان شمعداني

ودل ودلداريش هيچ نميدانم

از ياد برده ام كه من

مني كه در انعكاس برف ها بود

زير خاك ها به دنبال تو

خود را گم كرد

و انتقام نبودت را از هيچ سايه اي نگرفت

مرگ هم عرصه بایسته ای از زندگی است

کـاش شـــایسته این خاکسپـــاری باشـــــم

نه ........نههههههههههههههه..............همین خوب بوداااااااااااااا.......نرو اون رو همین رو خوبه.....

اصن حد وسط نداری نه به پُستای غمگینت نه به اینا که ادم میترکه.......