اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

من بدون چشم های تو از تشنگی میمیرم...

غرور من تنها برای دوست داشتن

زیر پاهایم جاری می شود

و گرنه آنقدر سختم

قطره ی باران نیز دردش می گیرد

وقتی بر تن سنگی ام می بارد