اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

اگر بیایی
از فرط خوشحالی خواهم مرد...
اگر نیایی
از فرط غم و صوت...

با خیالت همیشه...
خنده هست
بوسه هست
شادی هست
انگار همه چیز
بوی خوشبختی می دهد...
دلخوشی هایم کوچک
و دلم قانع است...
از روزی که خیالت اینجاست
آیینه را هم پاک نکردم...
مبادا
چشم در چشم حقیقت شوم
اصلا
حقیقت باشد سهم تو
خیال خام برای من...

هر چند که شاید هنوز هم پشت این همه سیاهی
کسی ، چیزی پیدا شود که نام من را از یاد نبرده باشد...

هنوز هم وقتی بــــ ــاران میـبـارد



تــ ـنـــم را به قطـرات بـــ ـــاران میسپارم...

درونم غوغاست... ساده میشکنم... حتی با یک تلنگر کوچک...
اینگونه نبودم.........
شدم..

سردم است.....