آهان.............حالا بهتر شد..................

حسین جان من دوتا پسر دوساله دارم کسی بهشون چپ نگاه کنه مچسبونمشن به دیوار درست مثل اعلامیه

آخه دردت گرفت
اینکه تو پست یا کامنت تعداد شکلکا حداکثر 15 تاس

ب سلامت

اگر دروغ رنگ داشت ، هر روز ، شاید ده ها رنگین کمان در دهان ما نطفه می بست و بی رنگی کمیاب ترین چیزها بود ..........

اگر عشق ارتفاع داشت ، من زمین را در زیر پای خود داشتم و تو هیچ گاه عزم صعود نمی کردی ؛ آنگاه شاید پرچم کهربایی مرا در قله ها به تمسخر می گرفتی !...........

اگر شکستن قلب و غرور صدا داشت ؛ عاشقان سکوت شب را ویران میکردند ............

اگر به راستی خواستن توانستن بود ، محال نبود ، وصال عاشقانی که همیشه خواهانند و همیشه می توانستند تنها نباشند ...........

اگر گناه وزن داشت ، هیچ کس را توان آن نبود که گامی بردارد . تو از کوله بار سنگین خویش می نالیدی و شاید من ، کمرشکسته ترین بودم...........

اگر غرور نبود ، چشم هایمان به جای لب ها سخن نمی گفتند و ما کلام دوستت دارم را در میان نگاه های گه گاهمان جستجو نمی کردیم .........

اگر دیوار نبود ، نزدیک تر بودیم . همه ی وسعت دنیا یک خانه می شد و تمام محتوای یک سفره سهم همه بود و هیچ کس در پشت هیچ ناکجایی پنهان نمی شد ........

اگر ساعت ها نبودند ، آزادتر بودیم ، با اولین خمیازه به خواب می رفتیم و هر عادت مکرر را در میان بیست و چهار زندان حبس نمی کردیم ...........

اگر خواب حقیقت داشت ، همیشه با تو در کنار آن ساحل سبز لبریز از ناباوری بودم . هیچ رنجی بدون گنج نبود ، اما گنج ها شاید ، بدون رنج بودند ......

اگر همه ثروت داشتند ، دل ها ، سکه را بیش از خدا نمی پرستیدند و یک نفر در کنار خیابان خواب گندم نمی دید تا دیگری از سر جوانمردی بی ارزش ترین سکه اش را نثار او کند ، اما بی گمان صفا و سادگی می مرد ، اگر همه ثروت داشتند .......

اگر مرگ نبود ، همه کافر بودند و زندگی بی ارزشترین کالا بود ، ترس نبود ، زیبایی نبود و خوبی هم ، شاید . . .........

اگر عشق نبود ، به کدامین بهانه می گریستیم و می خندیدیم ؟ کدام لحظه ی نایاب را اندیشه می کردیم ؟ و چگونه عبور روزهای تلخ را تاب می آوردیم ؟ بی گمان پیش از اینها مرده بودیم ..............