چه صادقانه پذيرفتم

چه ابلهانه با تو خوش بودم

چه كودكانه همه چيزم شدي

چه زود نيازمندت شدم

چه حقيرانه تركم كردي

چه بيرحمانه من سوختم

در نفس هایم حرم نفس های توست
برای همیشه
تا آخرین نفس
نفسم را با نفس هایت می کشم
گر نفست خاموش شود
دست و دل از این دنیا می کشم

سلام عرض شد

ای رفته ز خاطرات تارم...
رفتی به خدات میسپارم...

هرچند که رفته ای تو را من...
سوگند به لاله دوستت دارم..

دیروز به دیدنم آمده بودی با یک دسته گل سرخ
نگاهی مهربان ، همان نگاهی که سالها آرزویش را داشتم
و تو از من دریغ میکردی
گریه کردی و گفتی دلم برایت تنگ شده
و من فقط نگاه میکردم
وقتی رفتی
اشکهایت سنگ قبرم را خیس کرده بود
. . .