یه زمانی توو مدرسه با رفیقمون هماهنگ می کردیم که : تو اجازه بگیر برو بیرون منم 2دقیقه دیگه میام! بعد معلم عقده ای می گفت صبر کن تا دوستت بیاد بعد برو..... من که حلالشون نمی کنم
تا اسم محرم رو میاری یه عده قیافه شون میره تو هم! پوزخند می زنن به نادونی اون عده ای که این ماه رو عزادارن ... پوزخند بزن خواهرم! پوزخند بزن برادرم!
فکر کن اینقدر ابلهیم که مثل تو از محرم فقط سیاه پوشیدن و قمه زدن و نعره زدن مداح های بی فکر رو یادمون دادن!
تو پوزخند بزن بگو "برو تاریخ رو بخون! می دونی این امام حسینی که واسش سینه می زنی سر چی رفته جنگیده؟ اگه بدونی دیگه براش سینه نمیزنی!"
بگو ... خوش باش ...
من همینقدر که بغضم رو جلوی تو و امثال تو توی حلقومم خفه می کنم برام کافیه...
من همین قدر که محبتش رو لمس کردم برام کافیه ...
من همین قدر که تو رو می بینم و می فهمم "مظلوم" یعنی چی، برام کافیه ...
امام من به اشک من نیاز نداره..من از بی معرفتی ها دل خونم! چه بی معرفتی خودم چه بی معرفتی تو ...
من برای حسین گریه نمی کنم ...
می فهمی عشق یعنی چی؟ یعنی من یک قدم هم براش بر نداشتم ولی اون هزار قدم برام بر میداره !
بذار به درد شیعه ی حسینم گریه کنم!
دوست نداری این پست رو لایک نزن!
گر خوانمش قیامت دنیا بعید نیست
این رستخیز عام که نامش محرم است!
اینایی که می گن امام حسین اگه آدم خوبی بوده به عزاداری احتیاج نداره چرا یه کم با این جملات بیشتر بازی نمی کنن تا جواب خودشون رو پیدا کنند؟!
اولا فرهنگ عزاداری در تمام ملل ( حالا یه جا با سینه زدن یه جا با گریستن یه جا هم با گل آوردن) نشون دهنده ی ارادت عزاداران به اون فرد فوت شده است.
پس کسی که عزاداری می کنه از دلتنگی و اندوه ندیدن دوباره ی اون فرد فوت شده است و نه از بد بودن یا خوب بودنش.
چه بسا که اون خدابیامرز هرچه خوب تر بوده باشه اندوه رفتنش هم سنگین تره! مگر انسان به کمال رسیده ای باشیم که در برابر حادثه ی مرگ عزیزی بتونیم از همون لحظه ی اول صبر پیشه کنیم و لبخند بزنیم و بگیم :"خوش به حالش!از این دنیای مکافات راحت شد!" حقیقت هم همینه.ولی همچینم نمیشه بی خیالی طی کرد! یه آدم مرده!
حالا اگه به اینایی که می گن چرا برای امام حسین عزاداری می کنید، جواب بدیم که باشه از این به بعد عزاداری نمی کنیم ... احیانا بعدا نمی پرسن شما که اینقدر امامتون رو دوست دارید چرا ایام شهادتش هیچ تکونی به خودتون نمی دید؟! هان؟ نمی پرسن؟
دیگه نحوه ی عزاداری به شعور عزادار ربط داره و هیچ برگشتی به شخصیت فرد فوت شده نداره.یکی درس معرفت می ده تا بفهمونه چه عزیزی رو از دست دادیم و ازش بهره نبردیم.یکی دیگه هم هی نعره می زنه می گه سرش اینجوری برید پاش اونجوری قطع شد!
والاسلام!
اینجا وان ترکیه است.
ببخشید سومالی است.
معذرت میخواهم فلسطین است.
واقعا شرمنده ام افغانستان است.
اینجا ایران است!
اینجا کشور است!
اینجا وطن است!
اینجا خاک است!
اینجا قبله است!
اینجا هر جایی هست هم زبان است!
این کودکان زیر سقف نیستند مانند وان ترکیه!
این کودکان گشنه هم هستند مانند سومالی!
این کودکان بهشان ظلم زیاد شده شاید مثل فلسطین!
این کودکان در رفاه نیستند مانند افغانستان!
زمانی مصاحبه گری از معلم صداقت و صمیمیت دکتر علی شریعتی پرسید : به نظر شما چه لباسی را به زن امروز بپوشانیم ؟ دکتر علی شریعتی در جواب گفتند : نمیخواهند لباسی بدوزید و بر تن زن امروز نمائید . فکر زن را اصلاح کنید او خود تصمیم میگیرد که چه لباسی برازنده اوست.......بعضیها باید یکم به فکر فکرشون باشن....