می دانم... یکی از آن روزهای مبهم دور وقتی جلوی تلویزیون روی کاناپه لم داده ای و بچه ها از سرو کولت بالا می روند درست همان لحظه که قرار است احساس کنی خوشبخت ترینی ناگهان... یاد من به سینه ات چنگ می زند... :‌)