سلام

بگذار تا یادی کنیم از "آب، بابا"
سرمشق های "سیب، سینی، سوت، سارا"
یادی کنیم از درس و مشق ِ کودکانه
یادی ز "دهقان فداکار ِ میانه"
"تصمیم کبری" را بیا از نو بخوانیم
تا از "خدای مهربان" غافل نمانیم
بنویس "بابا آب دارد" پا ندارد
بنویس بی پا نیز، او پروا ندارد...
بنویس"بابا نان دارد" نا ندارد
بنویس دیگر قامت رعنا ندارد
بنویس بابا جای آب و نان، جان داد
بنویس او با بذل جانش امتحان داد
بنویس بابا، آب و نان را آبرو داد
بنویس بابا زندگی را سمت و سو داد
نقطه، سر خط "باز باران، با ترانه"
بنویس بابا رفت میدان، بی بهانه
بنویس "بابا آمد" اما بی پر و بال
بنویس "بابا آمد" اما زار و بد حال
بنویس "بابا آمد" اما شیمیایی
بنویس او دیگر ندارد هیچ نایی
بنویس "بابا آمد" اما زار و خسته
مثل کبوتر های بال و پر شکسته
بنویس شعر ِ "یاد یار مهربان" را
درس "شب تاریک و ماه و آسمان" را
بنویس بابا مثل ماه آسمان بود
در هر نگاهش عالمی معنا نهان بود
بنویس بابا روزگاری بال و پر داشت
روزی دو دست پر توان و با هنر داشت
بنویس بابا روزگاری دیدبان بود
روزی شعاع ِ دید ِ او تا بی کران بود
امروز اما دیدگانش "سو" ندارد
امروز دیگر قدرت بازو ندارد
بابا خروشان بود روزی مثل کارون
اما امانش را بریده، سرفه اکنون
نقطه سر خط، "نانوا دیروز نان داد"
بابا به دشت نینوا، امروز، جان داد
"آن مرد آمد"، بود سر مشق دبستان
امروز "بابا" گشته سر مشق دلیران