قافیه ی موهایت / [لینک]

تولدت مبارک لیدا ی عزیزم

یوسف گمگشته بازآید به کنعان غم مخور

کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور

ای دل غمدیده حالت به شود دل بد مکن

وین سر شوریده بازآید به سامان غم مخور

گر بهار عمر باشد باز بر تخت چمن

چتر گل در سر کشی ای مرغ خوشخوان غم مخور

دور گردون گر دو روزی بر مراد ما نرفت

دایما یک سان نباشد حال دوران غم مخور

هان مشو نومید چون واقف نه‌ای از سر غیب

باشد اندر پرده بازی‌های پنهان غم مخور

ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی برکند

چون تو را نوح است کشتیبان ز طوفان غم مخور

در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم

سرزنش‌ها گر کند خار مغیلان غم مخور

گر چه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید

هیچ راهی نیست کان را نیست پایان غم مخور

حال ما در فرقت جانان و ابرام رقیب

جمله می‌داند خدای حال گردان غم مخور

حافظا در کنج فقر و خلوت شب‌های تار

تا بود وردت دعا و درس قرآن غم مخور

خوبش بیشتر هم حتی . . .

از دل افروزترین روز جهان خاطره‌ای با من هست به شما ارزانی:


سحری بود و هنوز


گوهر ماه به گیسوی شب آویخته بود


گل یاس،


عشق در جان هوا ریخته بود


من به دیدار سحر میرفتم


نفسم با نفس یاس درآمیخته بود


می‌گشودم پر و می‌رفتم و می‌گفتم:


های! بسرای ای دل شیدا، بسرای!


این دل افروزترین روز جهان را بنگر!


تو دل آویزترین شعر جهان را بسرای!


آسمان، یاس، سحر، ماه، نسیم،


روح در جسم جهان ریخته‌اند


شور و شوق تو برانگیخته‌اند


تو هم ای مرغک تنها، بسرای!


همه درهای رهایی بسته است


تا گشایی به نسیم سخنی، پنجره‌ای را، بسرای!


بسرای!

وقتي ميای قشنگ ترين پيرهنتو تنت كن ،

تاج ِ سر سروريتو سرت كن

چشماتو مست كن همه جارو بشكن

الا دل ساده و عاشق من ..

لیــــــــــدا عـــــــالیــــــه : * : * : *

یه مشکلی پیش اومده بود چند روز پیش که یا مریم ُ مسدود کردن یا خودش اعتراض کرده و از سایت رفته..

خدایا من ازت معذرت میخوام ولی تقصیر من نیس خل شدم رفیق ناباب زیاد دارم

دلم میخواد برات از آدمایی بگم ک وقتی میبینن از کسی دلخوری , ب جای ِ آروم کردنت , آتیش میزارن زیرت , ک اگه من بودم میزدم فلانش میکردم و بهمان ..

میخوام برات از منی بگم ک ب اعتماد همین آدم ــا , اشتباه های ِ ریز و درشتی انجام دادم ..
زمانی ب خودم اومدم ک دیدم جز جمع کردن کاسه و کوزه ام و مدتی ساکت شدن , راه دیگه ای برام نمونده ..

اما وقتی خوب شدم , وقتی دستم ُ گرفتم زانوم و بلند شدم , تونستم خودم ُ توی آینه خوب نگاه کنم , دیدم حالا میتونم باشم و فیت ِ مزخرفای ِ همون آدما رو نخورم , دوباره قــِــل خوردم تو جمعشون ..

اما دیدم همونایی ک زیرم آتیش روشن میکردن , شدن رفیق ِ جون جونی همونایی ک دلخور بودم ازشون .. اون وقت بود ک جز خنده ای نه چندان ملیح , هیچ کار ِ دیگه ای نتونستم بکنم ..

حالا بعد ِ یه سال , میبینم , هرچقد کسی واسم بی اهمیت تر باشه , هرچقد برام کوچیک تر باشه , اون بیشتر انگشت میکنه تو زندگیم .. چرا ؟ نمیدونم .. واسه همین برات نامه نوشتم , ک تو برام بگی , ک با این جماعت , چطور باید زندگی کرد .. من ک نه از محبت بهشون نتیجه گرفتم , نه از ندیده گرفتنشون .. شاید با تو دهنی جواب بگیرم , نه ؟

ب خاطر وقتی ک برام گذاشتی , ممنون , بابا . . .

بیل را بکش , تارانتینو

آخ چ خانوم دکتری دارم من

بیا بگو چیکا کنم حالم بده :‌(

آخ همه چی داره میچرخه سرگیجه یهویی شرو شد