همه آنهایی که مرا می شناسند

می دانند من چه آدم حسودی هستم

و همه آنهایی که ترا می شناسند...

لعنت به همه آنهایی که ترا می شناسند


#نزار-قبانی

می‎دونی!خوشگلی در اصل هیچ ربطی به قیافه نداره همه‎ـــَــش اینجاست، به نوع ِ راه‎رفتن و صحبت کردن و فکر کردن ِ آدم

بستگی داره. جادو اینه که راست بایستی، مستقیم در چشم مردم نگاه کنی، لبخنـدی کُشنده به طرفشون پرتاب کنی و بگی

گورت رو گم کن، من فوق العاده ام. . .

#کفش-های-آب-نباتی ــــــــــــــ ژوان هریس

زنی را می شناسم من
که شوق بال و پر دارد
ولی از بس که پُر شور است
دوصد بیم از سفر دارد

زنی را می شناسم من
که در یک گوشه ی خانه
میان شستن و پختن
درون آشپزخانه
سرودعشق می خواند
نگاهش ساده و تنهاست
صدایش خسته و محزون
امیدش در ته فرداست

زنی را می شناسم من
که می گوید پشیمان است
چرادل را به او بسته
کجا او لایق آنست؟

زنی هم زیر لب گوید
گریزانم از این خانه
ولی از خود چنین پرسد
چه کس موهای طفلم را
پساز من می زند شانه؟

زنی آبستن درد است
زنی نوزاد غم دارد
زنی می گرید و گوید
به سینه شیر کم دارد

زنی با تار تنهایی
لباس تور می بافد

زنی در کنج تاریکی
نمازنور می خواند

زنی خو کرده با زنجیر
زنی مانوس با زندان
تمام سهم او اینست:
نگاه سرد زندانبان!

زنی را می شناسم من
که می میرد ز یک تحقیر
ولی آواز می خواند
که این است بازی تقدیر

زنی با فقر می سازد
زنی با اشک می خوابد
زنی با حسرت و حیرت
گناهش را نمی داند

زنی واریس پایش را
زنی درد نهانش را
زمردم می کند مخفی
که یک باره نگویندش
چه بد بختی چه بد بختی!

زنی را می شناسم من
که شعرش بوی غم دارد
ولی می خندد و گوید
که دنیا پیچ و خم دارد

زنی را می شناسم من
که هر شب کودکانش را
به شعر و قصه می خواند
اگرچه درد جانکاهی
درون سینه اش دارد

زنی می ترسد از رفتن
که او شمعی ست در خانه
اگربیرون رود از در
چه تاریک است این خانه!

زنی شرمنده از کودک
کنارسفره ی خالی
که ای طفلم بخواب امشب
بخواب آری
ومن تکرار خواهم کرد
سرودلایی لالایی

زنی را می شناسم من
که رنگ دامنش زرد است
شب و روزش شده گریه
که او نازای پردرد است!

زنی را می شناسم من
که نای رفتنش رفته
قدم هایش همه خسته
دلش در زیر پاهایش
زندفریاد که: بسه

ميان اين همه فرض هاى به درد نخور دنيا...
فرض كن تو هنوزم دوستم دارى...
و يكى از همين پنجشنبه ها...
دلت برايم تنگ ميشود...
فرض كن...
هيچ وقت نرفته اى...
و تمام اين ساعتها كه نبودى...
شوخى كرده اى...
فرض كن
... دنيا هنوز به ادم هاى خيال پرداز وفادار است....
و تو...
ميان چند ميليارد احتمال موجود...
همين پنجشنبه...
دلت براى من تنگ مى شود...

مـــوهایِ یک زَن خَــــلق نَــــشُده

بَـــــرایِ پوشـــانده شُــــدَن

یـــا بَرایِ بــــاز شُدَن دَر بــــاد

یـــــا جَــــلبِ نَــــظر

یــــا برَایِ بـــه دنبــــال کِشیدَنِ نِــــگاه

مــــوهایِ یِـــــک زَن خَـــــلق شُــــده

بَــــرایِ عِشـــقِـــش"

کِـــــه بِِنِشینَـــــد شـــانه اش کُـــــند , بِبافَـــــد و دیواِنـــــه شَــــود…

عَـــطر مو هــــای یِکــــ زَن فَـــــرامـــــوش شُدَنـــی نیـــستــــــ...
...
تَمــام*

بالا بلند،دختر زیبای قصه ها
لختی بخند، دختر زیبای قصه ها
لبخندتو همیشه پر از شور زندگیست،
مانندقند؛دختر زیبای قصه ها
شیرینی ات اگرچه برای فروش نیست
یک مزه چند دختر زیبای قصه ها؟
در من بپیچ،پیچ مرا هم بپیچ باز
مانند بند،دخترزیبای قصه ها
من را شبی به دام بلایش کشاند و رفت
زلفش کمند،دختر زیبای قصه ها !

@الهــــ ه

آناکارنینا / تولستوی / .

سرخی تو از من __ سپیده شاملو

------

تو خودمون , خب ؟ . . .

بآ تَچَکُرآطآطِ بـِثیآر ثَمطِ چَپولیحآ

تا کجا دروغ؟

آخرش چی؟

از کتاب الا تی تی / داستان مریم گلی / مهدی اخوان لنگرودی

البته اگه نزده باشه

@๖ۣۜรнαz∂є α∂яιαη

اینم جزو اون سری هدیه هایی بود ک بهت گفتم خیلی خاصن برام